«قولُ الرجُل لِلمرأة انّی اُحبُّک لا یذهَبُ من قَلبِها أبدا؛ سخن مرد به زن که «تو را دوست دارم» هرگز از دل زن بیرون نمی رود.»
(اصول کافی، ج6، ص6؛ وسایل الشیعه، ج21، ص367)
نیاز به داشتن هم صحبت و عشق و علاقه میان هر دو جنس زن و مرد و بخصوص همسران خصوصیتی اساسی می باشد و زندگی واقعی یعنی رابطه ای سرشار از مهر و محبت میان زن و شوهر که به یکدیگر اعتماد و علاقه دارند. زن و شوهری که با شور و شوق به تداوم زندگی مشترک شان فکر می کنند و با همدیگر یکرنگ و صادق اند. اما یکی از مواردی که موجب آسیب های جدی به ارتباط زن و شوهر می شود، این است که زن یا مرد و یا هر دو طرف احساس نمایند همسرشان نسبت به وی بی توجه شده و یا علاقه اش کم شده است.
مرد یا زنی که یک چنین تصوری را دارد احساس بی ارزشی و پوچی خواهد کرد و حتی ممکن است احساس امنیت خود را نسبت به زندگی مشترک از دست بدهد.
بسیاری از افرادی که به همسر خود بی توجهی نشان می دهند دلیل رفتارهایشان را گرفتاری های روزمره می دانند در حالی که ایجاد ارتباط رضایت بخش با همسر موجب خواهد شد که زن یا مرد در مقابله با مشکلات قدرت و توان بیشتری داشته باشند.
زمانی که خانواده به عنوان پایه و اساس جوامع مطرح می شود و ادعا بر این است که فرد باید در نهاد خانواده احساس امنیت و آرامش بکند، وجود اختلاف و تنش باعث از میان رفتن همه این پیش فرض ها خواهد شد.
از طرف دیگر می توان گفت اختلاف در خانواده، مبدأ شکل گیری اختلافات در جامعه می باشد. چرا که اگر خانواده، جامعه و فرد یک مثلث را تشکیل می دهند نقش هر کدام از این اضلاع بازتاب بیرونی دارد. بازتابی که می تواند آرامش و امنیت فرد، خانواده و جامعه را بر هم زند. واضح است در جامعه ای که پر از اختلاف و تنش باشد به جای محبت و عاطفه،اختلاف و تنش رواج می یابد. پدر و مادر باید منشأ افکار درست و اعمال اصولی باشند تا خانواده راستگو و درست کردار باشد پدر و مادری که خود دایم در تضاد و تنش و کشمکش هستند چگونه باید انتظار داشته باشند فرزندان شان افرادی سالم و سلیم باشند.
در این میان و برای جلوگیری از ایجاد تنش و اختلاف ابراز علاقه زوجین نسبت به یکدیگر بسیار مهم و حیاتی می باشد. البته ابراز علاقه در هر دوره ای می تواند شکلی متفاوت داشته باشد.
مثلاً شاید در زمانی که امکان آن فراهم بوده است، زن و شوهر هر هفته با یکدیگر به میهمانی می رفتند اما شاید امروز زن و یا شوهر دوست داشته باشند بیشتر با طرف مقابل شان حرف بزنند.
اگر می خواهید لذت بیشتری از زندگی مشترک تان ببرید به نکات زیر توجه داشته باشید:
1ـ از ابراز علاقه به همسرتان خجالت نکشید. ابراز علاقه نشانگر میزان دوست داشتن و محبت شما نسبت به همسرتان می باشد.
2ـ نگویید علاقه ام را با رفتارم نشان می دهم. برای ابراز علاقه باید از کلمات زیبا و محبت آمیز استفاده کرد.
3ـ هرگز اجازه ندهید مشکلات زندگی، شما را از همسرتان دور سازد. مشکلات همیشه هستند خواهند بود.
4ـ در هر حال و در هر حالت ابراز علاقه و عشق به همسر، بهترین و والاترین هدیه به اوست. این هدیه را از وی دریغ ننماید.
در این میان زن و شوهر باید به اصل تفاوت های فردی حتما معتقد باشند و بر این باور باشند که زن و مرد دو موجودند که از نظر هوش، استعداد، علایق، خصایص جسمانی و اخلاقی تفاوت هایی با هم دارند. زن و مرد باید حداکثر توافق را میان خصایص خود و همسرشان را برقرار نمایند و وجود هم را مکمل و متمم بدانند.
برای اینکه همسران با یکدیگر مدام در حالت مهر و محبت به سر می برند باید به تمایزات خود با طرف مقابل شان به دیده احترام بنگرند. همه انسان ها نیازمند داشتن یک هویت مستقل که همانا تفاوت های فردی میان آنها می باشد، هستند.
همسران می توانند زندگی بسیار شیرین و لذت بخشی داشته باشند به شرط اینکه از داد و ستد عاطفی به شیوه های قلبی، کلامی و عملی استفاده نمایند و به همسر و شریک زندگی خود ابراز محبت کنند، همسر خود را قلبا دوست داشته باشند و با زبان و عمل این امر را ثابت نمایند.